Broedmachine

Feestavond

De jaarlijkse feestavond van de club was dit jaar door omstandigheden later dan normaal. De meeste liefhebbers met aanhang waren aanwezig. Ook de nieuwe leden lieten zich zien. Het werd een gezellige middag/avond die door de voorzitter werd geopend met een praatje over het voorbije jaar. Isak de Jong en Rien de Hoog werden speciaal in het zonnetje gezet daar ze al jaren de manden op maandag op zijn wezen halen. Verschillende andere werkers werden in het zonnetje gezet en werden bedankt voor hun inzet. Alle consumpties op alleen deze dag waren gratis. Net als de frietkar die weer kwam , wat bij iedereen geweldig in de smaak viel. Er was een grote verloting met wel 100 prijzen. Onder andere voer , emmers allerlei , drinkbakken , badzout , luxe prijzen enz. te veel om op te noemen. De eerste 5 Generalen werden gehuldigd en ontvingen een aandenken en een grote bos bloemen. Na een zeer geslaagde avond kregen alle aanwezige dames een bos bloemen mee naar huis zodat hopelijk hun man in 2026 weer de club kan steunen op wat voor manier dan ook.

Op eigen hok

Ik kreeg een vraag welke broedmachine ik heb ( zie foto ). Er zijn verschillende natuurlijk maar ik heb deze bij Bol.com gekocht. Vorig jaar voor het eerst gebruikt en het ging goed. De eieren die nu in de broedmachine liggen gaan begin deze week onder de koppels die de jongen groot mogen brengen. De kwekers zullen als alles goed gaat begin deze week weer op eieren komen. We zullen wel zien hoe het gaat en of ik deze nog een keer kan overleggen van bepaalde koppels. De duiven zijn voorbije vrijdag door Steven Göbel geënt tegen Paramixo – Rota – Pokken. Zo is dat ook weer voor een jaar gebeurd. Na de sneeuw en kou leek het de laatste dagen van de voorbije week wel lente met 11 á 12 graden met zon. Een heel verschil in ieder geval. Deze week weer wat kouder met in de nachten lichte tot matige vorst maar met de zon er bij is het best lekker weer. Goede gezondheid en hou je haaks.

email  Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.

Veel is er al over jonge duiven geschreven. Met name over de verliezen. Het lijkt erop dat het allemaal niet geholpen heeft.  Want we horen het steeds maar weer. De ene keer omdat er net een kwak Poolse duiven over trekken, of we zijn de dupe van kruislossingen. Dat zijn dingen die we beter moeten regelen en die toch steeds maar weer fout gaan.

Aan de andere kant hebben we opnieuw duiven verloren tijdens het trainen bij het hok, gewoon weggebleven. Verder tijdens het opleren, op de trainingsvluchten en wedstrijdvluchten.  Erg sneu natuurlijk als je er 60 hebt gekweekt en er nog een stuk of 5 in het hok zitten. Dan is het over en sluiten.

We blijven vaak volhouden, dat het vroeger allemaal veel beter was. Dat laatste betwijfel ik. Waarom? Toevallig kreeg ik een artikel in de hand van Professor Alfons Anker uit Hongarije.  Hij werd haast wereldberoemd met zijn boek over goede kweekmethodes. Een beter boek is moeilijk verkrijgbaar en heel veel liefhebbers hebben er baat bij gehad.

Maar we gaan eens even wat dieper in op de methodes van prof. Anker als het om de jonge duiven gaat.   Volgens hem  dienen wij de jongen veel harder aan te pakken. Anders worden het watjes. We kweken  te veel  zwakkelingen en kant en klare mooie gebakjes voor in de vitrine. Daarmee bedoel ik de duiven die mooie stambomen hebben  van een meter of drie, die niet presteren maar wel overblijven. En als ze wegvliegen, worden ze weer opgehaald, apart gezet en vervolgens verkocht op het internet, op beurzen of ze gaan mee naar Taiwan of China. Zo worden uit die wegvliegers weer een hele hoop wegvliegers gekweekt.  Kweken met stambomen dus, goed voor de kassa maar niet  voor de sport.

Geen wonder dat de getallen van weggebleven duiven hoog zijn.  Prof. Anker prefereert de jongen drie maal te spelen op 150 – 160 km. Daarna twee maal op 400 km en liever nog verder. . Als dat laatste niet lukt, dan moeten ze zeker 3 tot 5 maal op 250 km mee om ervaring op te doen. Anker meent wel honderden duiven te kunnen noemen die als jonge duif meerdere malen 350 tot 700 km vlogen  en als jaarling toppers waren.  Door deze hardere aanpak worden de jonge duiven niet ziek, gestoord of misselijk. Hij refereert, dat het wetenschappelijk is aangetoond, dat het organisme van de duiven zich aanpast.   Spieren en organisme ontwikkelen zich beter als we ze tijdens die groeiperiode regelmatig flink aan de tand voelen.  Bertus Camphuis uit Eefde  korfde vroeger al zijn jongen na de laatste vlucht van Orleans nog in, in een andere afdeling naar Limoges.  Zo´n  dikke 700 km.  Die daar niet fris van thuis kwam, mocht niet blijven.  Ik bedoel maar.

Selecteren.

Hoe kunnen we nu een goede selectie maken? Eerste prijswinnaars aanhouden van een vluchtje van 160 km?  Volgens prof. Anker moeten jonge duiven na vluchten van 400 – 500 km zich zo snel mogelijk weer herstellen en in goede vliegvorm komen.  Daar moeten we veel meer waarde aan hechten dan aan vroege prijzen.  Dus als ze fit en vitaal terugkomen en zeer snel herstellen, kunnen we ze goed aanhouden om er als jaarling mee te gaan spelen.  Zij worden volgens de prof. de beste prestatieduiven. Leren we de jongen te weinig op, dan zijn ze als jaarling nog beginnende autorijders zonder navigatie systeem.  Onberekenbaar.

Duiven moeten hun voer zelf verdienen en liefhebbers moeten minder dromen.  Om 10 goede bruikbare duiven te krijgen, moet je er heb je zeker wel  40 kweken. Een flink deel moet dus gewoon weg. Niets afwachten en hopen. Wat weg is, is weg en daar weet je dan ook niets meer van.  Slechts zeer weinigen zijn in staat iets nuttigs over jonge duiven te zeggen. Wie kan de allerbeste eruit sorteren?  Jonge duiven moeten hard werken om hun kostje te verdienen.  Dan zien we hun sterke en zwakke kanten. Het komt dus aan op vitaliteit, gezondheid, snel herstel, geen knikjes in de veren, geen uitgezette luchtpijp bij het openen van de snavel, niet hijgen bij het in de hand nemen, aldus Anker.  Een gezond organisme moet de basis zijn, ook al zijn er maar weinig van.

Kweken.

Selectie is het beste hulpmiddel.  Er zijn maar weinig kwekers die vele jaren goeie jongen afgeven.  We moeten onze jonge duiven daarom juist flink aan de tand voelen. Alleen al om te weten, wat de kwaliteit is van de kwekers.  De jongen vertellen ons wat de ouders in hun mars hebben. Soft omgaan met de jaarlingen? Misschien doen ze het volgens jaar wel?  Maar we spelen ze niet verder dan 400 km hoor! En als ze dan 3 jaar oud zijn en een enkele duif ontwikkelt zich formidabel? Dan wordt er naar de ouders gezocht. Ach, wat jammer… die zijn er niet meer of althans een van beiden niet. Andere doffer erop en maar weer hopen en dromen dat het grote geluk  voorbij zal komen.

Methode Anker.

Prof. Anker vloog met de eerste ronde  jongen duiven 5 x 400 km, Daarna veranderde hij de richting 90 graden en vlogen ze meermaals tot 160 km.  Met de tweede ronde 3x 400 km..  Grote verliezen was het gevolg, maar de overgebleven jongen lieten zich als jaarlingen en oude duiven geweldig zien.  Ook de natoer werd gevlogen tot 400 km en slechts 25% bleef over.    De overgebleven duiven vlogen als jaarling 6 x op 400 km en als twee jarige duiven waren het zijn beste duiven.

Jongen die in begin april werden gekoppeld, dienen we al begin juni  op te leren. Zodra ze rondjes rond het huis vliegen zijn ze inzetbaar voor de eerste 15 km training…  Al voordat de eerste pen valt zitten de zomerjongen dus al in de mand.  In de eerste week worden drie trainingen verricht van: 15 km, 30 km en 50 km. Daarna  naar 100 km, 160 km en 400 km. Er zijn dus volgens professor Anker altijd 3 vluchten nodig om op 100 km te komen. De stap van 160 naar 400 km ervaren de jonge duiven als probleemloos.

Er zijn vroeg rijpe duiven en laat rijpe. De laatste groep zijn pas na 3 jaar uitgegroeid. Dat zijn de duurste duiven en deze nemen veel plaats weg …  Anker streeft naar vroeg rijpe duiven. Die zijn n.l. het goedkoopst.  De verliezen zijn met deze methode wel het grootst. Prof. Anker hield van wegvliegers, hij wilde alleen de beste overhouden.

Ook al doen de verliezen pijn, vooral als je goed uitziende klasbakken kwijt raakt. Toch laten de overgebleven duiven zien, dat ze de beste zijn.  Uiteindelijk blijven er na 2 jaar slechts 30% over  van de gekweekte jongen.  Dan weet je dus waar die uitkomen en dan heb je ook de ouders nog.

Op eigen hok.

Zo.. bent u er nog? Of misschien achterover van de stoel gevallen?   Voor velen is dit wel even schrikken denk ik. Er zijn ook liefhebbers die er 40 willen kweken en er dan 39 willen overhouden. Tonny Snijder uit Vries, mijn compagnon, was een paar dagen voor de eerste jonge duivenvlucht in Zutphen met de duiven voor een training. De eerste vlucht zou n.l. ook daar gelost worden. Hij belde naar huis en zijn vrouw vertelde hem dat het daar motregende. In Zutphen was het prachtig duivenweer. Tonny vertrouwde het toch niet helemaal en liet 1 mandje los. De rest  bleef in de auto. Eenmaal op de snelweg werd het pokkenweer. Alles trok dicht en het begon al te motregenen. Eenmaal thuisgekomen dacht Tonny: die ben ik allemaal kwijt. Toen ik langs kwam was er slechts 1 duif thuis. Maar op 6 na kwamen alle duiven uiteindelijk toch terug.  Alles werd even nagekeken. En wat bleek? Alle duiven die terug waren, kwamen uit de beste kweekkoppels. De wegvliegers bleven weg.  Ze kwamen uit “probeersels en mooie stamboomkoppels” . Wil je die dan nog terug? Die kunnen het gewoon niet.

Voeding.

Ook in de voeding is er veel veranderd ten opzichte van vroeger. Er wordt duidelijk lichter gevoerd, zeker bij goed zomerweer. Soms te licht naar mijn mening. Alleen super dieet de hele week… of superdieet met mais… Duiven worden niet echt meer rond. Ze hebben ook eiwitten nodig. Lichte en ook zwaar verteerbare in een goede balans.  Dus er mag in het eerste deel van de week best wel wat erwten in zitten.  Niet te veel natuurlijk. Ik stel voor niet boven de 20% te gaan. Liever nog 15%.  Omschakelen naar energierijk voer kunnen we de laatste dagen voor inkorven doen. Bang voor omschakelen ben ik niet.  Gezonde duiven doen dat probleemloos. Jonge duiven moeten wel vol zijn. Anders gaan ze te gemakkelijk verloren.

Het is van belang om gezonde, vitale en snel herstellende duiven aan te houden. Kijk niet te veel  naar eerste prijzen, maar naar duiven die hun voer waard zijn.

Als je doet wat iedereen doet, zul je je nooit onderscheiden.

Succes ermee.

FOND IN HET GROENE HART

Inkorfcentrum P.V. de Snelvlucht te Bodegraven hield zaterdagmiddag 10 januari jl. haar fondmiddag met kampioenenhuldiging. Het ( verkleinde ) lokaal aan de Dronenweg werd ondanks de slechte en zeer koude weersomstandigheden goed bezocht, kortom de laatste stoel was bezet. Na ontvangst door Elvira met de traditionele erwtensoep en belegde broodjes werden over en weer vele handen geschud aangaande het nieuw jaar. Die middag, die reeds om 12.00 uur begon, passeerden diverse vaste onderdelen de revue, zoals “de duif en zijn verhaal”, uitreiking geld- en attractieprijzen ( met dank aan Cor en Corry Vos voor de fraaie handdoek- en boodschappen-paketten ). Ook kregen de vijf vluchtwinnaars een foto van de winnende duif en was er een leuke bonnenverkoop waardoor er ook in 2026 weer de nodige attractieprijzen kunnen worden uitgereikt. Na het huldigen van de vijf kampioenen werd het lied “’t is moeilijk bescheiden te blijven” ingezet wat door iedereen hartstochtelijk werd meegezongen. Na dit muzikale intermezzo kregen de vijf kampioenen onder de nodige hilariteit van allen persoonlijk de felicitaties en volgde er tenslotte nog de verloting en ging ( bijna ) iedereen met een prijs ( sommigen hadden er wel vijf!!! ) huiswaarts. Commissie en aanwezigen kunnen daarom terugzien op een leuke middag in Bodegraven waar de deelnemers het afgelopen jaar uitstekende sectorale en nationale prestaties wisten te behalen.   

De vluchtwinnaars in 2025 waren:

Bordeaux                   : Ben Koole ( Moerkapelle )

St. Vincent                 : Mario de Vogel ( Bodegraven )

Bressols                     : Willem v/d Velden ( Boskoop )

Tarbes                       : Nelleke Rimmelzwaan ( Alphen a/d Rijn )

Bergerac                    : Gerard Griffioen ( Zevenhoven )

De kampioenen in 2025 waren:

1^e        Theo Wijfjes ( Nieuwveen )

2^e        Mario de Vogel ( Bodegraven )

3^e        Pieter Vreeling ( Bodegraven )

4^e        Gerard Griffioen ( Zevenhoven )

5^e        Nelleke Rimmelzwaan ( Alphen a/d Rijn )

De kampioenduif meerdaagse fond 2025 was de NL-22-8478061 van Theo Wijfjes.

Henk Vink

Ik kwam nog een oude fondsnippers van mezelf tegen van 2016!!

En eigenlijk denk ik er nog steeds hetzelfde over! Daarom publiceer ik hem nog eens.

""""Fondsnippers Februari 2016

Lekker bezig op de eigen hokken  

Over erfelijkheid en de goede en de slechte speelkaarten (genen)

En vakmanschap is meesterschap!

In de vorige Fondsnippers bijdrage beschreef ik vele winteractiviteiten. Leuk om te doen maar toch ben ik zelf toch het liefste met de eigen duiven bezig. 

Lekker rommelen op de hokken (dagdromen over nieuwe koppelingen en supers!?)  en dag voor dag de zaak dichter bij een succesvol vliegseizoen brengen. En natuurlijk de toekomst waarborgen door een mooie ronde jonge duiven te kweken voor de eigen hokken. Dit allemaal obv een vooraf bepaalde planning die als leidraad dient. 

De duivensport is naast het hebben van een plan, vooral een praktische bezigheid. De één doet er meer voor dan de ander. Dat heeft met prioriteiten stellen en drive te maken. Zelf ben ik best fanatiek zonder er een slaaf van te zijn. Als het niet kan zoals het moet, dan moet het maar zoals het kan. 

Daarnaast is het ook zo dat sommigen  er duidelijk meer  slag van hebben om met dieren om te gaan. Zij kunnen alles uit hun duiven halen.  Er is naast verschil in kwaliteit van de duiven dus ook veel verschil in de kwaliteit van de liefhebber. Maar niemand is te oud om te leren en zich te ontwikkelen.

Er zijn specialisten die er op de vluchten alles uit halen maar ook mensen die de gave hebben om kweekkoppels samen te stellen. Dat is een waarheid die ik in die 40 jaar dat ik duiven heb meerdere malen heb mogen ondervinden. 

De besten zijn hen zijn vaak degenen die spelen - kweken met een idee en er vervolgens een simpel selectie spelletje van maken. Op hokken waar de selectie niet meer zijn werk doet loopt de kwaliteit in 99% van de gevallen zienderogen terug. Tegenwoordig verlopen de concoursen snel, is de concurrentie groot en een topduif, die niet in topforme zit (en dus ook niet gemotiveerd is) zit echt in het grote peleton en niet in de kopgroep. Maar een beperkt aantal onder ons heeft een echte kennersblik en ziet wellicht iets meer. Iets wat voor de kweek en de rasverbetering zeker van pas kan komen. Zij kunnen een duif beoordelen op hun elementen en hebben een duidelijk vast omlijnd idee over een koppeling.

Duiven zijn levende wezens en geen papieren tijgers.

We vliegen en kweken met echte duiven en niet met stamkaarten. De laatste kunnen nog zo mooi zijn, 100% garantie bestaat niet en zal ook nooit bestaan. BEWEZEN kwaliteit is waar het om draait. Ook uit topkoppelingen op papier en in de praktijk komt helaas veel “afval”.

 De geschiedenis heeft dat geleerd. Kijk wat Piet de Weerd in zijn mooie boeken schreef over de vele nationale winnaars die werden getransfereerd naar het land van de rijzende zon. De nakweek viel zoals altijd tegen.  Zoveel echte goeie worden er ook niet gekweekt. Hij adviseerde om er aan de andere kant een bewezen ingeteelde stam tegen aan te zetten namelijk Janssen A.!? Ik ben daar zelf trouwens geen voorstander van, maar dat terzijde. Wel om aan de andere kant een zekere vastigheid in te bouwen.

Goede kwekers zijn zeldzaam en koppels die meerdere toppers produceren zijn nog zeldzamer. Het hele duivenland spreekt daar al snel over. Zo niet de gehele wereld en met de juiste marketing wordt heden ten dage een goudader aangeboord. De hype is begonnen.

Ik geloof  zeker in het bestaan van dominante verervers en in mindere mate in superkoppels. Op de eigen hokken was die topvererver onmiskenbaar de JONGE STAYER en zijn nazaten die alles op een hoger plan hebben gebracht. Het Blauwe Koppel waar Koese en zn vooral regionaal furore hebben gemaakt was een voorbeeld van een superkoppel. Had dit bij één van de beroemde iconen gezeten dan hadden de chinezen de deur plat gelopen en hadden ze hun bakkerszaken kunnen verkopen!

Het hele genenspel is net zoiets als een kaartspel. Je moet wat geluk hebben om goede kaarten uit een stok te trekken. Maar naarmate er meer azen in het stok zitten heb je natuurlijk wel meer kans op een aas. 

Vaak zijn hele goede duiven in kruising min of meer toevalstreffers en niet fokzuiver. Hun kinderen kunnen de slechte kaarten die in het stok zitten wel erven. Heb je eenmaal een aantal excellente duiven die familie van elkaar zijn dan lijkt het niet onverstandig om dit middels inteelt vast te leggen. Maar met deze koppelingen loop je wel een risico dat ook de mindere eigenschappen zuiver worden gemaakt en de vitaliteit terugloopt (hoewel deze kruisen dan weer snel op nivo te krijgen is. Inteelt vereist veel vakmanschap, dat is zeker.

De eigen kweekstrategie!? 

Een groot woord maar naast het gevoel hanteer ik wel een aantal uitgangspunten bij het samenstellen van de kweekkoppels. 

Zelf maak ik gebruik van enigszins verwijderde inteelt, maar ook zeker maak ik gebruik van het intelen van andere kwekers. Ik probeer toch toch aan beide kanten van de stamkaart terug te kweken naar beroemde verervers.  

De ouders en grootouders moeten zoveel mogelijk topduiven zijn.  Asduiven blijft daarbij een belangrijk kompas. Daarnaast maak ik in mijn kweekstrategie een duidelijk onderscheid tussen Barcelona duiven en het non stop type. Ik probeer dan zoveel mogelijk zuiver te houden. Zeker op onze afstand kan je alleen excelleren op veel vluchten als ze er s’avonds doorkomen. Noordelijker geldt dat minder en is de eigenschap en wil om s’nachts door te gaan en een grote tank te hebben allesbepalend . Bij onze zoektocht van TopPigeons in den lande zag je zeker verschillen tussen de type duiven in het noorden en in het zuiden.

Bij de koppelingen zet ik nooit twee superrassige duiven op elkaar maar zoek het meer in de koppeling ras x geweld.

Erfelijkheid en duivenkweek blijft echter een kansspel! Wie selectie door de mand voorop blijft stellen raakt niet zo gauw van het padje af. Maar enig vakmanschap en een idee waar je met het type van je duiven naar toe wilt (de stip op de horizon) blijft wel belangrijk voor een kweker.

Goed voorbeeld in deze blijven voor mij een Ko van Dommelen en voor Barcelona duiven Cor de Heijde en een man die groot geworden is met zijn duiven Frans Bungeneers. Iemand die een duidelijk idee heeft over de duivenkweek en ontwikkeling van een Barcelona type. Zeer gericht wordt hier met het beste materiaal naar toe gekweekt en de successen blijven dan ook niet uit. Ook een Cees van der Laan moet over zulke kwaliteiten beschikken gezien de vele koters die met zijn duiven zijn gemaakt. En het aantal referenties dat Jac Steketee heeft (inteler pur sang) is ongekend!! 

Maar voor de duidelijkheid ook zij kweken veel meer slechte dan goede!

Echte stammen zijn er niet zoveel in de duivensport. Commercieel wil men dat U graag laten geloven maar in de wereld die ik ken zie ik er niet zoveel. Wie deze bezit valt daarbij vaak niet op door vliegprestaties!?

Zelf investeer ik het liefste in kinderen van asduiven, meervoudige kopvliegers uit een goede familie of koop de crack zelf. En daarnaast er bestaat ook nog zoiets als tussen de regels door kunnen lezen. Hoeveel goeie heeft de crack al gegeven. Er worden maar zo weinig echte goeie gekweekt. Waar woont men?  Hoe is de concurrentie? Heeft men veel referenties. Op welke afstand speelt men (afstandsgeschiktheid is ontzettend belangrijk) enz. enz. En dan nog zekerheden bestaan niet in de duivensport! Gelukkig maar! Maar neem van mij aan dat bij echte kampioenen de cirkel rond is en dat het bezit van goede duiven daar gekoppeld is aan een breed vakmanschap! """"

Beste liefhebbers, 

De geplande gezellige duivenavond van PV De Zwaluw Rosmalen die gepland stond voor zaterdag 10 Januari, gaat vanwege de weersomstandigheden niet door. 

Op ko0rte termijn zullen wij een nieuwe datum bepalen.

Met vriendelijke groet,

Bestuur PV De Zwaluw Rosmalen